NOAH 🇯🇵

Vandaag ga ik wat vertellen over een activiteit die ik ergens in het weekend heb gedaan. Het beklimmen van Mount Takao, een berg net buiten Tokyo waar je een prachtig uitzicht over de omringende bergen van de stad kan krijgen. Het begint allemaal met een treinrit van een dik uurtje naar de rand van Tokyo. Met elke halte kan je de gebouwen lager zijn worden, meer gras komt tevoorschijn en langzaam maar zeker komen we terecht in het platteland. Iets dat wat anders is dan de betonnen zee om mij heen in Shinjuku. Met wat lunch van de Conbini gekocht in onze rugzak gaan we eerst een van de meest belangrijke dingen voor een mens in de ochtend doen. Koffie drinken.

Met het bakkie pleur naar achtergegooid gaan we de berg op beklimmen. Terwijl we naar boven gaan kan je echt al merken dat het herfst is. Je ziet namelijk al de kleuren echt naar voorkomen. De klim, die je te voet en met een kabelkarretje kan doen, duur ongeveer een dik uur naar boven en iets minder naar beneden. Wij zijn natuurlijk te voet gegaan, we zijn immers geen watjes! Nu kwam dit ook wel door de hele lang wachtrij bij het station, maar dat maakt ook niet uit! Voet voor voet, langzaam maar zeker klimmen we naar boven. Het duurt even, maar dan heb je ook wat. De klim is vrij simpel en eigenlijk niet heel merkwaardig. Hoewel het op het begin steil is, wordt het na een uurtje wat platter als je bij de tempels aankomt.

Als je eenmaal boven aankomt bij de tempels kan je rustig hier doorheen wandelen. Het is aardig druk voor een berg, maar wel op een leuke manier. Je ziet ook dat het een activiteit is die meer locale mensen doen. Al het drukke Tokyo tourisme is hier een stuk minder terug te zien, maar je ontsnapt er natuurlijk nooit aan. Met goede moed bekijken we alle tempels en komen we rustig aan bij de top. Een plek die mensen als een excuus gebruiken voor een ‘beloning’. Als ik bovenaan kom zitten er honderde mensen lekker te lunchen en bijna alle mannen zitten aan een blik bier. Je moet ook genieten dat je het geredt hebt natuurlijk. Ik had helaas geen bier bij, dus voor mij bleef het bij een broodje eiersalade. Maar dat zouden we zeker goed maken wanneer we terug zijn in Tokyo.

Op de terugweg gaan we ook nog een klein stukje over een andere trail. Deze laat je nog meer door de bossen lopen, over een hangbruggetje met knikkende knieën en nog een paar mooie zijstukjes met prachtig uitzicht. Al bij al was het een topdag, ik zou het ook zeker aanraden als je wat langer in Tokyo bent en al dat beton wel beu bent. Maar maak mijn fout dan niet, en koop je blikje bier onderaan de berg zodat je niet als enige zonder staat op de top!