NOAH 🇯🇵

Vandaag ben ik terug met het beloofde verhaal over Halloween. Het is weer een tijdje terug dat ik iets heb geschreven, maar nu heb ik dan ook een paar dingen om weer over te vertellen. Ik zal beginnen bij het verhaal over Halloween, en zoals iedereen weet hoort bij Halloween ook een outfit! Ik heb met wat zooi van UNIQLO en een mooi maskertje van de DONKI een outfit bij elkaar geknutseld.

Hoewel sommige misschien herkennen wie ik verkleed als ben, ben ik bang dat het ‘nerd gehalte’ en de gemiddelde leeftijd van de mensen die mijn website bezoeken toch iets te laag ligt om dat te weten! Ik ging als ‘Chainsaw man’ verkleed, een populair character van een Japanese Anime die zoals de naam verklapt, een chainsaw als gezicht kan krijgen. Tuurlijk gebeurt er meer in het verhaal, maar dat is alles wat je moet weten om mijn outfit te kunnen begrijpen!

Op school heb ik na deze dat zeker wat fans gekregen. Eenmaal aangekomen waren er verschillende mensen die met mij op de foto wouden en ook onze leraar van de dag was zeker on de indruk. Hoewel het met dat ding op mijn kop best warm was hield ik het toch maar vol. Je kan namelijk maar een keer per jaar als een gek in de klas zitten en daar moet je gebruik van maken! Hoewel er niet veel verkleed waren, was er wel iemand die minstens zoveel moeite in zijn outfit heeft gestopt als ik!

En nu voor het main event: Shibuya! Op dit moment is Shibuya waarschijnlijk het meest bekende gebied in Tokyo wereldwijd. De naam kennen velen van Hachigo (de hond die op zijn eigenaar bij het station bleef wachten, ondanks dat hij was overleden voordat hij terug kom komen), Shibuya crossing en nog een paar andere bekende voorbeelden. Een van de dingen die Shibuya bekent heeft gemaakt is Halloween. Elk jaar was er een gigantisch feest in de stad, waarbij mensen op straat verkleed samenkomen en gezellig drinken en feest vieren. Helaas waren vele van de feestgangers niet heel netjes en was de dag na halloween het altijd een complete bende in Shibuya. Dit heeft er uiteindelijk voor gezorgd dat de gemeente drinken in de stad heeft verboden op straat en zo ervoor probeerde te zorgen dat niemand meer buiten feest viert en troep achterlaat!
Zelf was ik benieuwd hoe ‘erg’ het kan zijn en hoeveel mensen er wel niet waren op de locatie. Iets waar ik snel genoeg achterkwam. Bij aankomst stond ik eerst 40 minuten vast in het station, net alsof je naar een druk stadium gaat loop je steeds 1 centimeter vooruit. Maar wat het nog erger maakte was het feit dat het buiten keihard regende. Met mijn lengte is de regen echt het meest verschrikkelijke in Japan. Niet omdat de druppels mij meer raken ofzo, maar omdat de Japanners hun paraplus precies op mijn oog hoogte houden! Al bij al geen pretje dus.
Na tot op het bot nat geregend te zijn komen we uiteindelijk met een groep mensen aan bij een restaurant waar we op de 40e verdieping een hapje eten en even bijkomen. Binnen waren ook mensen verkleed, maar duidelijk niet iedereen. De echte feestgangers waren op straat in de regen aan het springen waarschijnlijk, iets wat ik zelf liever achterwegen liet. Toch zijn we er uiteindelijk weer tussenuit geslipt, langzaam maar zeker naar een bar gegaan waar wel verklede mensen waren. Ik kwam hier nog iemand tegen die als het zelfde personage als ik verkleed was, maar in alle eerlijkheid. Hij deed het een stuk beter als ik. In deze bar stonden echt honderden mensen, de rij voor drankjes was langer dan voor de Baron en de muziek stond zo hard dat in vergelijking Joni’s muziek thuis muisstil was. Niet per se een lekkere plek om te zitten en een beetje te socializen. Na een klein uurtje mensen gekeken te hebben besluiten we rond middernacht maar naar huis te gaan. Het is weer mooi geweest.

Heb ik spijt dat ik ben gegaan? Nee, zeker niet. Zou ik nog een keer gaan? Nee, dat ook zeker niet. In mijn mening was het veel te druk, en met het verbod aan drinken buiten ontstaat er een beetje verwarring waar mensen naar toe moeten gaan. Wat is de ‘place to be’ zegmaar. Hoewel het intersant was om mee te maken, zou ik volgende keer denk ik een wat rustigere plek opzoeken om het te vieren. Wellicht in een karaoke hokje of gewoon gezellig in een bar die niet ontploft van de mensen. Maar ja, ik denk dat als de zon had geschenen het ook zeker een heel andere dag was geweest. Maar een ding kan ik wel zeggen nu. Ik heb Halloween een keer in Shibuya gevierd.