NOAH 🇯🇵

Vandaag wil ik een stukje schrijven hoe een gemiddelde dag in mijn leven hier eruit ziet. Het is net wat anders dan uit bed rollen, mijn computer open klappen en code tikken en koffie slurpen totdat de tijd erop zit zodat ik kan gamen op mijn kamer! Maar in een zekere zin is het ook weer niet heel erg verschillend!

Ik wordt s’ochtends wakker rond 8 uur. Dat is het streven teminste, en ik moet zeggen dat lukt me vaak ook nog wel. Ik begin de dag met een glaasje melk (omdat ik nog geen koffie apparaat heb aangeschaft) terwijl ik hier de gordijnen open doe. Ik check de berichtjes op mijn telefoon, spring even onder de douche, speel de NYT wordle en kijk op mijn schema wat ik vandaag voor school moet doen. Als er rijst over is van de dag daarvoor maak ik een オムライス – Omurice als ontbijt en als dat er niet is? Dan wordt het gewoon een boterham met kaas, worst of pasta! (Of als ik me heel geniepig voel eentje met de uiterst waardevolle Calve Pindakaas). Dan is het leren geblazen totdat ik naar school ga.

In Japan is het normaal dat je de stof die je vandaag in een les gaat leren voorbereidt de dag ervoor. Dus stel we gaan vandaag hoofdstuk 8 behandelen op school, dan leer ik de stof van dit hoofdstuk alvast en maak ik aantekeningen. Zo kom je voorbereidt de les in om meteen de stof toe te passen en mogelijke vragen te stellen.

Rond 12 uur sla ik de deur achter me dicht en vertrek ik richting Shinjuku station. Ik druk me door mensen masse richting platform 13 om daar de trein richting Akihabara te nemen. Tijdens deze korte treinrit luister ik even naar muziek, speel ik een spelletje, lees ik het nieuws of oefen ik mijn huiswerk nog wat. Totdat ik uitstap en nog een lekker stukje kan lopen richting school! Mijn vaste halte is niet de snelste om naar school te gaan, dat zou namelijk de metro zijn, maar ik vind het lekker om mijn stappen te maken terwijl ik naar school ga. Ik loop een rondje door de wijk en ga naar school om daar te gaan blokken.

Tijdens deze lessen leer ik over Grammatica, woorden en alles wat je misschien nodig hebt om Japans te kunnen spreken. Het motto van de school is om functioneel Japans te leren. Je kan heel veel Japans weten, maar dat betekent niet dat je het kan toepassen. Daar focust de school dan ook op. In de lessen leren we Grammatica punten die we daarna herhalen in spraak opdrachten met klasgenoten, schrijf opdrachtjes of iets in die trend.

Een ander groot gedeelte van school is dat we elke dag huiswerk hebben, en zowat om de dag een toets. Deze toetsen tellen allemaal mee voor je eind resultaat dat bepaalt of je een niveau hoger gaat komen of niet. Je moet dan ook flink bijpoten om bij te blijven met alle stof. Iets dat mij persoonlijk best wel goed afgaat tot nu toe! Het klassen schema veranderd nog iets als je in een wat hoger niveau komt, iets wat ik als het goed is ergens over een klein half jaartje ga meemaken, maar daar vertel ik dan wel wat meer over. Een voorbeeld van een huiswerk opdracht die ook deels op de toets kwam vandaag is als volgt: Beschrijf jouw vorige zaterdag. Hierop antwoord je dan met een klein verhaaltje. 10 uur ben ik opgestaan, ik heb Toast als ontbijt op, Ik ben naar Akihabara met de trein gegaan, etc.

Aan het eind van een lange studie dag klinkt om 17:15 de bel en mogen we het lokaal verlaten! We krijgen hier dan nog wat huiswerk in onze handen geduwd en we kunnen gaan. Ik loop mijn zelfde rondje weer naar huis, maar stop nog even bij een コンビニ – Konbini om even wat snels te eten te halen, aangezien mijn koken meestal pas laat klaar is. Meestal valt de keuze op een おにぎり – Onigiri of een メロンパン – Melonpan die ik in mijn tas stop op de weg naar het station. Deze ‘avondspits’ is heel anders dan de trein in de middag. Het is niet gewoon druk, het is immens druk. Als je nog niet geloofde dat mensen echt de trein in worden gedrukt, dan zou een doodgewone woensdagavond in Tokyo een geweldig voorbeeld zijn om te laten zien dat het echt bestaat. Hutjemutje in de trein, een beetje muziek luisteren tot ik ze hoor omroepen ‘Shinjuku station’.

Dit is waar het gevecht dan echt begint. Een schiet gebedje voordat je door de duizenden mensen zwemt. Het is zo druk dat je het eigenlijk niet kan geloven. Ik zei het in een telefoon gesprek met mijn ouders, maar er is niks aan gelogen. Het is hier elke avond net zo druk als een Muse concert. Als je op een wonderlijke wijze het station uit bent gekomen is er nog een obstakel. Namelijk voor Shinjuku station staat een bekend billboard waar een kat allerlei dingen op doet. Iets dat er leuk uit zien, maar tientallen touristen staan hier met hun telefoon voor het kruispunt stevig de weg te blokkeren bijna 24/7. Ik kan jullie garanderen, zo intens is het billboard ook niet, maar ja, ik snap dat mensen het leuk vinden. Ik loop lekker terug naar mijn huis, knal m’n schoenen uit en begin aan de avond.

Rijsten in de rijstkoker flikkeren en aan die handel! (Bedankt aan de sponsors voor de Rijstkoker) Terwijl de rijst kookt ga ik mijn huiswerk maken, en als dat af is vind ik het meestal wel mooi geweest met leren. Onder het genot van een glaasje water of soms wat Pocari Sweat – Sportdrankje ga ik wat filmpjes kijken op mijn laptop en wat Anime (Japanse Tekenfilms). Met maaltijd in hand eet ik dit allemaal op en poets ik mijn tanden. Ik kijk nog wat verder in bed tot mijn ogen te zwaar worden en dan zit de dag erop.

In mijn volgende post zal ik wat vertellen over Halloween! Ik heb zelf een outfit die ik naar school aan ga doen, en ik ga verkennen hoe in Tokyo Halloween gevierd wordt. Een feestdag die hier ook veel negatieve press heeft gekregen! Maar daarover volgende keer meer. Voor iedereen die het zover heeft gelezen, bedankt voor het lezen en tot de volgende!